غزل
موج خیز
در موج خیز حادثه چون پا گذاشتیم
طوفان آه بر دل دریا گذاشتیم
رفتند سوی دوست چه خوش شاهدان و ما
حسرت ، مدام بر دل صحرا گذاشتیم
طوفان و موج بود و خطر در کمین ما
گوهر بسی به قلب صدف ها گذاشتیم
پر لاله بود دامن صحرا به نو بهار
بس داغ ها به سینه صحرا گذاشتیم
سروده اسفند ۱۳۷۵
+ نوشته شده در شنبه پنجم اسفند ۱۴۰۲ ساعت 22:26 توسط علیرضا پهلوانی
|
بیدلم ، سرود زندگی ست حاصلم